Stiklestad-kerk

De Stiklestad-kerk is een stenen kerk uit de periode 1150 – 1200. Volgens de overlevering werd de kerk gebouwd boven het altaar waarvan wordt aangenomen dat dit de plaats is waar Olav Haraldsson viel tijdens de slag op 29 juli in 1030.

In de jaren 1927 – 1930 werd de kerk zwaar gerestaureerd om er zo mooi mogelijk uit te zien voor het jubileum van Olav in 1930. De externe witkalk werd verwijderd zodat de kerk van wit veranderde in de uitstraling die ze nu heeft. Aan de westkant werd een nieuwe wapenkamer gebouwd en de toren veranderd. Binnen was het koor versierd met het fresco "Het zwaard en de lelie" van de kunstenaar Alf Rolfsen.

Tijdens de restauratie werden op de lange muren van het schip een aantal fresco's uit de 14e tot 1500e eeuw blootgelegd. Op de zuidmuur zijn twee geschilderde wapenschilden aangebracht, waarvan één het nationale wapen. De andere bevat verschillende Noordse nationale wapenschilden en verwijst dus naar een van de vakbondskoningen.

Het schip is tevens versierd met rijkelijk versierde borstpanelen, geschilderd door Barach Bogarth in 1688. Deze zijn gebaseerd op het verhaal uit het Nieuwe Testament en tonen episoden uit het leven van Jezus. Daarnaast bevindt zich in de wapenkamer het oude altaarstuk uit 1655.

In het plafond van het koor vinden we een kruisgewelf met spekstenen ribben. De ribben rusten op aan de muur bevestigde kolommen met uitklapbare kapitelen. Dit gewelf is uniek op het platteland van Noorwegen en getuigt van een verbinding met de Nidaros-kathedraal, waar de twee kapellen in het transept soortgelijke gewelven hebben. Toen er in Stiklestad zo’n bijzondere en dure kluis werd gebouwd, kan er geen andere verklaring zijn dan de traditie dat dit de plaats is waar Sint Olav viel.

Van het middeleeuwse interieur is alleen het rijkelijk versierde doopvont bewaard gebleven. Het dateert waarschijnlijk uit de 1300e eeuw en is de enige bewaarde inventaris uit de beginperiode van de kerk.

Aan de buitenkant zijn echter verschillende middeleeuwse decoratieve elementen te vinden. De oude priesteringang aan de zuidkant is omgeven door een portaal en daar vinden we stijlelementen die behoren tot de Anglo-Normandische stijl zoals die zich eind 1000e eeuw in Engeland ontwikkelde. Bij een van de ramen aan de noordkant van de kerk staat een beeldhouwwerk dat belangstelling heeft getrokken. Het is een ‘vrouw’ die hurkt en haar rok optilt, waardoor haar geslacht zichtbaar wordt. Deze Sheela na gig-figuur is te vinden in sommige kerken elders in Trøndelag, en de figuur is vrij gebruikelijk in Engeland, Ierland en Noord-Frankrijk. Sheela na gig heeft mogelijk zowel vruchtbaarheid als bescherming tegen kwade krachten gesymboliseerd. Als dat zo is, is zij een voorbeeld van mensen die voorchristelijke ideeën meenamen toen ze kerken bouwden.

In de kerk bevindt zich achter het altaar een steen die volgens de traditie de steen zou zijn waartegen Olav lag of leunde op het moment van overlijden.